Coordinator Haiti aan het woord...
Bruno Oudmayer is coordinator van het noodhulpteam van Save the Children in Haïti en is daar sinds februari. In bijgaand stuk geeft hij zijn indrukken.
Haïti na de aardbeving
Het eerste waar men aan denkt na een natuurramp is het redden van levens, en vervolgens ervoor zorgen dat er niet nog meer levens verloren gaan. Noodhulp concenteert zich op gezondheidszorg, voedsel en water en het uitdelen van tenten en plastic sheeting om mensen een onderdak te verschaffen. Save the Children zorgt er ook meteen voor dat kinderen beschermd worden, door kind-veilige tenten op te zetten in de tentenkampen.
Onderwijs is tijdens een natuurramp vaak minder urgent. En toch is het voor kinderen een van de belangrijkste zaken: weer naar school gaan creëert het gevoel dat alles weer normaal is, dat de draad weer opgepikt wordt. Het openen van scholen is dan ook een van de prioriteiten voor Save the Children en de eerste noodscholen, opererend in tenten, waren al open lang voor 5 april, de dag dat de Haitiaanse regering besloot dat de scholen weer open moesten.
Maar het openen van een school is natuurlijk niet genoeg. Er moet materiaal komen, schoolborden, boeken, banken en tafels. En omdat de meeste kinderen alles verloren hebben in de aardbeving, moeten er ook school kits komen: rugzakjes met pennen, potloden, schriften, al die dingen die nodig zijn om school weer helemaal normaal te maken. Ook dat verzorgen we. En voordat de lessen beginnen, krijgen de onderwijzers een bijscholing, zodat ze goed voorbereid voor een klas kunnen staan, die toch heel anders is dan voor de aardbeving. Heel anders, omdat de meeste kinderen toch een enorm trauma overgehouden hebben aan hun ervaring. Onderwijzers moeten dat kunnen herkennen en, indien nodig, professionele hulp voor deze kinderen weten te vinden.Ook dat verzorgen we, dankzij de financiele steun die de organisatie wereldwijd – en ook in Nederland via de SHO – gekregen heeft.
Inmiddels heeft Save the Children al 217 noodscholen geopend, in Port-au-Prince, in Leogane – dichtbij het epicentrum van de aardbeving -, en in Jacmel, aan de zuidkust. In de volgende maanden zullen we de tenten vervangen door noodgebouwtjes met een stevig houten frame en een zeil. Later zal dit zeil vervangen worden door duurzamere muren van spaanplaat en een golfplaten dak dat sterk genoeg is om het orkaanseizoen te doorstaan. Samen met het Ministerie van Onderwijs werken we aan het opzetten van scholen in de kampen, waar mensen die dakloos geworden zijn nog wel enige tijd zullen moeten wonen. En aan het stroomlijnen van het onderwijssysteem, het verbeteren van het curriculum en het stimuleren van onderwijs in het algemeen. Veel verbeteringen zijn nodig, want voor de aardbeving was het onderwijs ook al niet geweldig. Save the Children blijft hier nog wel even, er is nog genoeg te doen!