Armoede onder kinderen moet stevig aangepakt worden

Woensdag 21 juni debatteert de Tweede Kamer met staatssecretaris Jetta Klijnsma (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) over het armoede- en schuldenbeleid. In aanloop naar het debat schreven Save the Children en Defence for Children een brief aan Nederlandse politici.

Woensdag 21 juni debatteert de Tweede Kamer met staatssecretaris Jetta Klijnsma (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) over het armoede- en schuldenbeleid. Volgens cijfers van het CBS leven in Nederland nog altijd 320.000 kinderen in armoede, waarvan 125.000 langdurig (meer dan 4 jaar). In het recente advies ‘Opgroeien zonder armoede’ concludeert de Sociaal Economische Raad (SER) dat dit aantal nauwelijks daalt en dat de aanpak van het kabinet van de afgelopen jaren - primair gericht op het compenseren van de gevolgen van armoede - niet werkt. Bovendien blijken de oorzaken van armoede niet te zijn aangepakt.
 
In aanloop naar het debat schreven Save the Children en Defence for Children een brief aan Nederlandse politici met vier punten waarop veranderingen nodig én mogelijk zijn:

  1. Zo roepen wij op om de middelen die aan gemeenten beschikbaar zijn gesteld voor het bestrijden van armoede onder kinderen te oormerken, zodat gemeenten deze middelen niet aan andere zaken kunnen besteden. In de praktijk blijkt dit namelijk niet altijd het geval.
 
  1. Ook vinden we dat alle kinderen zelfstandig recht hebben op sociale zekerheid. Dit recht is vastgelegd in artikel 26 van het VN-Kinderrechtenverdrag (IVRK). Nederland heeft als enige land ter wereld een voorbehoud gemaakt bij dit artikel. Politiek gezien heerst de opvatting dat een ‘zelfstandig recht’ voor kinderen zeer veel extra kosten met zich meebrengt. Dit is echter nooit onderzocht en dus niet bewezen. Graag zien wij dat hier onderzoek naar wordt gedaan.
 
  1. Ten derde signaleren wij dat door de decentralisatie de ongelijkheid onder kinderen in armoede toeneemt: de gemeente waarin een kind woont, is bepalend voor de hulp die geboden kan worden. Zo biedt slechts de minderheid van gemeenten een Kindpakket aan (een vergoeding voor binnen- en buitenschoolse activiteiten voor kinderen in armoede). Wij vinden dat alle gemeenten een goed herkenbaar Kindpakket moeten aanbieden en dat hier minimumeisen aan gesteld moeten worden.
 
  1. Tot slot zijn wij van mening dat het voor alle jongeren mogelijk moet worden gemaakt mee te kunnen denken over het armoede- en schuldenbeleid. Jongeren zijn namelijk prima in staat om oplossingen aan te dragen voor problemen waarmee zij worden geconfronteerd. Gemeenten kunnen hierbij worden ondersteund middels het project Speaking Minds: een door Save the Children, Defence for Children en Stimulansz ontwikkelde aanpak, waarin kinderen en jongeren in een traject van 10 weken betrokken worden bij de totstandkoming en invulling van het gemeentelijk armoedebeleid.