4 Jaar Rohingya crisis: Mentale stress bij kinderen eist tol

Vier jaar geleden vluchtten bijna 1 miljoen Rohingya’s van Myanmar naar Cox Bazar in Bangladesh.  Volgens maatschappelijk werkers van Save the Children kampen kinderen in de vluchtelingenkampen met slapeloosheid, nachtmerries en depressies.

Vooral de vele branden in de kampen zorgen voor herbelevingen bij kinderen, want ze vluchtten destijds nadat hun huizen in de brand waren gestoken. Kom nu met een lange-termijnoplossing, zegt de kinderrechtenorganisatie.
 
Ook ander natuurgeweld, veelal versterkt door de gevolgen van klimaatverandering, maken het leven zwaar. Vorige maand nog leidde zware regenval tot landverschuivingen en overstromingen in het kamp. Tien mensen waaronder drie kinderen kwamen hierbij om het leven en meer dan 25.000 huizen werden vernietigd.
 
Nachtmerries
“Honderden kinderen zijn zwaar getraumatiseerd door alles wat ze hebben meegemaakt”, vertelt Onno van Manen, directeur van Save the Children in Bangladesh. “Na de enorme brand aan het begin van het jaar hadden veel kinderen nachtmerries. Ze droomden dat ze niet konden ontsnappen. Veel kinderen weten niet hoe ze om moeten gaan met alle gebeurtenissen en verwonden zichzelf. Kinderen horen dit soort ellende niet mee te maken.”
 
Een van de kinderen die wordt geholpen door Save the Children is Banna*, toen hij zeven was vluchtte hij uit Myanmar. In maart ging hun huis in het vluchtelingenkamp in vlammen op. “Ik was zo bang toen ik zag dat ons huis in de brand stond. Ik was bang dat we niet konden ontsnappen, en dat we zelf levend zouden verbranden”, vertelt Banna. Niet lang daarna werd hun tijdelijke verblijfsplek weggevaagd door een aardverschuiving. “De laatste vier jaar heb ik wel vijf keer een nieuw onderkomen voor ons gebouwd. Het houdt maar niet op”, zegt Banna’s moeder.
 
Pandemie
De coronapandemie maakt de situatie voor kinderen in de vluchtelingenkampen nog nijpender. Doordat kinderen niet naar school konden stond niet alleen hun leerontwikkeling nagenoeg stil, het heeft ook invloed op hun mentale gezondheid. “Rohingya kinderen hebben in vier jaar meer meegemaakt dan veel mensen in hun hele leven, en de omstandigheden verslechteren alleen maar”, zegt Van Manen. “En veel diensten waar ze op vertrouwen zijn gestopt vanwege de pandemie; zoals onderwijs, psychische gezondheidszorg en bescherming voor kinderen die thuis te maken hebben met huiselijk geweld. Wij doen wat we kunnen met leren op afstand en we maken kind-vriendelijke ruimtes. Ook ondersteunen we de overheid van Bangladesh met het uitvoeren van het COVID-vaccinatieprogramma, maar de omvang van het probleem is groot.”
 
De kinderrechtenorganisatie vindt dat na vier jaar de internationale gemeenschap nu echt met een lange-termijnoplossing moet komen voor de Rohingya crisis. Van Manen: “Geef de kinderen hun burgerrechten, te beginnen bij het recht op een geboortecertificaat. Dit begint met het verlenen van het staatsburgerschap in Myanmar, maar het betekent ook dat ervoor moet worden gezorgd dat hun rechten als vluchtelingen in andere landen worden gerespecteerd. Geen ‘pushbacks’, de buurlanden hebben ook de macht en de verantwoordelijkheid om de rechten, veiligheid, waardigheid en menselijkheid van Rohingya die binnen hun grenzen leven te garanderen. Deze crisis duurt te lang en we willen niet een nieuwe generatie van staatloze en rechteloze kinderen zien opgroeien.”

*Uit veiligheidsoverwegingen is Banna niet de echte naam.