Yezidi kinderen leven acht jaar na genocide nog steeds in angst

Acht jaar geleden werden ongeveer 400.000 Yezidi’s door ISIS gevangengenomen, gedood of gedwongen te vluchten uit hun voorouderlijk thuisland in Sinjar, in Noord-Irak. Het leven van vele kinderen werd verwoest. Zij mogen niet worden vergeten.  

De Yezidi’s zijn een etnische en religieuze minderheidsgroep. In augustus 2014 werd het leven van deze gemeenschap verwoest door ISIS-aanvallen. De Verenigde Naties erkent deze gebeurtenis als genocide. Tot 3.000 vrouwen en jonge meisjes werden ontvoerd, verkracht en moesten andere vormen van seksueel geweld doorstaan. Veel van hen worden nog steeds vermist. Jonge jongens werden gescheiden van hun families en onder dwang gerekruteerd door de IS.  

Acht jaar later zijn veel Yezidi-kinderen nog steeds verdreven uit hun gemeenschappen. Velen leven in onveilige omgevingen waar ze worden omringd door fysieke herinneringen aan het geweld, waaronder verwoeste huizen, scholen en ziekenhuizen. 

Onderzoek 
Om de impact van de genocide op jonge kinderen te begrijpen, sprak Save the Children met 33 hulpverleners en 117 kinderen tussen 7 en 17 jaar. Het onderzoek dat hieruit is opgemaakt, publiceert Save the Children vandaag.  

Kinderen van alle leeftijden vertelden Save the Children over hun angsten en het gebrek aan veiligheid en zekerheid in hun dagelijks leven. Bijna alle adolescenten gaven aan dat ze zich niet veilig voelen in hun woonplaats en zich zorgen maken over meer ontvoeringen, seksueel geweld, rekrutering door gewapende groeperingen en verder familieverlies of scheidingen. 

"Elke dag zien we jonge kinderen wapens dragen en werken met gewapende groepen. Ze zijn nog jong, minder dan 18 jaar oud", zegt Khalid*, een jongen in de leeftijdsgroep van 7-10 jaar.   

Uitdagingen: taalbarrières 
Met name taalbarrières worden tegenwoordig als uitdaging opgeworpen. Sommige kinderen zijn hun moedertaal Kurmanji vergeten, de taal die wordt gesproken door veel Yezidis. Anderen zijn in gevangenschap geboren en hebben de taal nooit hebben geleerd. Hierdoor wordt het moeilijk om te communiceren en contact te maken met hun families en te re-integreren in hun gemeenschap.  

Mentale gezondheid   
De gevolgen voor de mentale gezondheid van de meisjes die seksueel misbruik overleefden, omvatten posttraumatische stressstoornissen, depressies en andere ernstige lichamelijke en geestelijke gezondheidseffecten. 

Recht op onderwijs 
Yezidi-kinderen vertelden de onderzoekers ook dat ze graag naar school willen, maar acht jaar later wordt hun recht op onderwijs nog steeds ontzegd. Veel scholen zijn gebombardeerd en ouders zijn huiverig om hun kinderen naar andere scholen te sturen. “Ze zijn bang dat hun kinderen worden ontvoerd”, vertelt verzorger Souzan*.  

Gebrek aan identiteitsbewijzen 
De kinderen zijn vaak hun identiteitsbewijs kwijtgeraakt tijdens de genocide en jonge kinderen zijn vaak bij de geboorte niet geregistreerd. Zonder deze documenten hebben kinderen geen toegang tot basisvoorzieningen zoals onderwijs en gezondheidszorg. Het verkrijgen van nieuwe documentatie kan duur en complex zijn. Kinderen die in gevangenschap zijn geboren, staan ​​voor nog grotere uitdagingen, aangezien een bewijs van vaderschap in Irak vereist is voor registratie. Als dit niet voor handen is, wordt een kind geregistreerd als moslim. Hierdoor wordt hij of zij zowel wettelijk als cultureel niet-Yezidi en verder gestigmatiseerd. 

Oproep aan de internationale gemeenschap 
Save the Children roept de internationale gemeenschap op om samen te werken met de regering van Irak en de regionale regering van Koerdistan om gespecialiseerde diensten op te zetten zodat kinderen kunnen re-integreren in hun gemeenschappen en om te investeren in kwaliteitsonderwijs en infrastructuur. Ze moeten ook stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat Yezidi-kinderen gerechtigheid en herstelbetalingen krijgen voor de ernstige misdaden die tegen hen zijn gepleegd.  
 
We roepen de regering van Irak op om ervoor te zorgen dat alle Yezidi-kinderen identiteitsbewijzen krijgen, zodat ze toegang hebben tot basisbehoeften en -rechten, zoals onderwijs en gezondheidszorg. Daarnaast moet de overheid relevante wetten wijzigen, zodat moeders hun kinderen met de passende identiteit kunnen inschrijven.  

Save the Children in Irak 
Save the Children is sinds 2017 actief in Sinjar, een plaats in Irak, om terugkerende gezinnen te ondersteunen. We werken samen met gemeenschappen en partners ter plaatse om mensen te helpen werk te vinden, de gemeenschapsinfrastructuur opnieuw op te bouwen en essentiële diensten te verlenen, zoals gezondheidszorg en juridisch advies. 

* De Verenigde Naties concludeerden voor het eerst dat de behandeling van het Yezidi-volk door ISIS een genocide was in een rapport uit 2016: " They Came to Destroy: ISIS Crimes Against the Yazidis”. Dit werd gepresenteerd aan de Mensenrechtenraad, juni 2016.