Medewerker aangeslagen door gevolgen oorlog Syrië

Sabine Copinga, medewerker van Save the Children, is deze week in Za'atari, het grootste vluchtelingenkamp in Jordanië, en bezoekt enkele dorpen in de omgeving.  Inmiddels zijn naar schatting twee miljoen mensen het geweld in Syrië ontvlucht, meer dan de helft is onder de 18 jaar. Copinga: " Tijdens ons verblijf horen we met grote regelmaat raketinslagen en trilt de aarde af en toe mee.”

Copinga reist deze week naar Turra, een arm, middelgroot dorp in Noord-Jordanië, zo'n twee kilometer van de Syrische grens. Ooit een dorp van zo'n 10.000 inwoners, maar inmiddels leven hier 25.000 Jordaniers en Syriers. Elk huis herbergt niet alleen een Jordaanse gezin, maar ook een Syrische familie. Vaak bekenden van elkaar, want voor de oorlog bestond de grens voor beide kanten eigenlijk niet, en soms ook vreemden. De bevolking heeft moeite om te overleven: veel landbouwgrond ligt precies in het grensgebied en is dus te gevaarlijk om naartoe te gaan.
 
Copinga: “De inwoners vertellen dat de raketinslagen met name 's nachts goed te horen en te zien zijn. Soms gaat het mis en landt er een raket of mortier aan Jordaanse zijde van de grens. Iedereen in deze grensstreek, ook al staat hun bed in Jordanië, ligt 's nachts angstig in bed.” 
 
Deze oorlog treft onevenredig veel moeders en kinderen. Copinga spreekt veel kinderen en zonder uitzondering geven ze aan dat ze al maanden in complete angst leven. Moeders zijn wanhopig: door de stress lukt de borstvoeding niet en er is geen geld voor melk. Kinderen zijn getraumatiseerd en hebben intensieve begeleiding nodig om dit te boven te komen. Zo zet Save the Children veilige speelplekken op waar kinderen worden opgevangen en tevens kunnen spelen en leren. Zo voelen kinderen zich weer even kind. Dit is van levensbelang voor de verwerking van hun traumatische ervaringen. Door de verschrikkelijke ervaringen die zij meemaken, de langdurige stress die zij te verduren hebben en de onregelmatigheid van hun bestaan, zijn kinderen vergeten wie ze eigenlijk zijn.
 
"De omvang van het menselijk leed is onvoorstelbaar. Kinderen zijn getraumatiseerd, kunnen niet naar school en worden ziek door de slechte leefomstandigheden. Dit kunnen we niet laten gebeuren! Daarom is onze hulp zeer gewenst en hard nodig."  aldus Sabine Copinga.
 
Volg Sabine's blog waar ze al haar ervaringen deelt. Klik hier.