Saja mist haar thuis

De 11-jarige Saja en haar familie verblijven in Khanaqeen, een vluchtelingenkamp in het oosten van Irak. Saja is een van de 3,1 miljoen Irakezen die op de vlucht is in eigen land. Ze moest haar huis, vriendinnen en haar vertrouwde omgeving verlaten door het geweld om hen heen. 

“Mijn dorp werd al zes maanden onder vuur genomen en zelfs op school was het niet meer veilig,” vertelt Saja. Daarom besloten Saja en haar familie het geweld te ontvluchten. “We moesten nachtenlang lopen. We sliepen buiten en hadden bijna geen eten.” 

Aanhoudende onrust in Midden-Oosten 
Saja en haar familie zijn geen uitzondering. In Irak zijn velen hun leven niet meer zeker. En door het geweld in buurland Syrië zijn 4 miljoen mensen het land ontvlucht en hebben 7,5 miljoen mensen in Syrië dringend hulp nodig. Ruim 800.000 mensen uit o.a. Syrië en Irak zijn door de aanhoudende  onrust in hun regio naar Europa gedreven, wanhopig op zoek naar veiligheid. 

Langs de hele vluchtroute actief 
De medewerkers van Save the Children werken langs de gehele route om kinderen op te vangen. We werken in Syrië, in de buurlanden zoals Irak, Libanon en Jordanië, langs de vluchtroute en in de landen van bestemming. Wij zijn voor kinderen en hun ouders een bron van informatie, bescherming en hoop als de nood het hoogst is. In kindvriendelijke centra op strategische plaatsen en met mobiele teams in Syrië en op de vluchtroute kunnen kinderen spelen, leren en hun herinneringen aan het geweld verwerken. In Irak hebben we 11 veilige opvangplekken, waar 7.588 kinderen gebruik van maken. 

Veilige speelplek 
Ook Saja gaat elke dag naar de veilige speelplek van Save the Children in het Khanaqeen vluchtelingenkamp. Hier kan ze tekenen, spelen met leeftijdsgenootjes en volgt ze basisonderwijs. De medewerkers helpen haar bovendien om haar herinneringen te verwerken en om weer te ontspannen. Dit doen ze met speciaal ontwikkeld sport- en spelmateriaal waarmee kinderen spelenderwijs hun emoties kunnen uiten. “Ik ben nog steeds bang” zegt Saja. “Steeds moet ik denken aan de aanval op school en ons huis. Ik mis mijn vriendinnetjes en mijn speelgoed. Ik mis mijn kamer thuis. Maar gelukkig heb ik hier nieuwe vriendinnetjes gekregen.”

Waarom vangen we kinderen zoals Saja op in veilige opvangplekken? 

  • Omdat kinderen dingen hebben gezien die niet voor kinderogen bestemd zijn.
  • Omdat kinderen nachtmerries hebben van de herinneringen aan het geweld waar ze getuige van zijn geweest.
  • Omdat kinderen niet kunnen spelen in een vluchtelingenkamp en ze geen speelgoed hebben, terwijl elk kind recht heeft om te spelen.
  • Omdat kinderen moeten leren: anders ontstaat een verloren generatie kinderen.
  • Omdat de toekomst van het Midden-Oosten in handen is van de huidige generatie kinderen. Hun toekomst ligt in onze handen.