Veilige plekken voor kinderen in vluchtelingenkampen

De 10-jarige Bashira uit Syrië woont met haar ouders, broers en zussen in het Za’atari vluchtelingenkamp in Jordanië. Save the Children zorgt daar voor voedsel en kindvriendelijke opvangplekken. Ook Bashira gaat elke dag naar de opvangplek. “Ik speel met mijn vrienden en geniet van de lessen die we krijgen.”

Met circa 80.000 bewoners is Za’atari het grootste vluchtelingenkamp van Jordanië. Het leven in het kamp is zwaar. Hulporganisaties hebben samen met de Jordaanse overheid scholen, ziekenhuizen, sanitair en drinkwatervoorzieningen gerealiseerd. De bewoners mogen het kamp echter alleen met toestemming verlaten, niet werken en zijn volledig afhankelijk van voedselhulp. Ze hebben totaal geen regie over hun leven. Ook voor kinderen als Bashira is er weinig perspectief. Haar moeder maakt zich grote zorgen over haar. 

Blauwe jurk 
“Bashira heeft een denkbeeldige wereld gecreëerd om zichzelf te beschermen”, vertelt haar moeder. In die wereld heeft ze veel kleding en speelgoed uit Syrië meegebracht, zoals een blauwe, mouwloze  jurk. Ze voelt zich als een prinses in deze jurk. “Maar ze heeft helemaal geen jurk”, zegt haar moeder. “Ze heeft helemaal niets meer. Ons huis werd vernietigd tijdens een luchtaanval. Bashira’s jurk, haar speelgoed, alles is verbrand. Maar mijn dochter doet alsof zij de jurk heeft meegebracht. Het breekt mijn hart."

Kindvriendelijke opvangplek 
Gelukkig kan Bashira elke dag terecht in de kindvriendelijke opvangplek van Save the Children. Hier helpen we meer dan 5.500 kinderen. Ze kunnen er spelen, leren en ze krijgen er hulp om hun herinneringen en angsten te verwerken. Voor kinderen tussen de 12 en 18 jaar zijn er speciale activiteiten. Ze kunnen sporten en er is een centrum opgezet waar ze aan yoga kunnen doen en kunnen zingen, acteren en knutselen. Immers, ook jongeren hebben een veilige plek nodig waar ze elkaar kunnen ontmoeten, lol kunnen maken en zich kunnen ontwikkelen. 

Dromen   
Bashira is elke dag te vinden in de opvangplek. “Ik speel hier met mijn vrienden Rahaf, Aya en Najmah. Ik geniet van de dramalessen en alle andere lessen die we daar krijgen. Later zou ik dolgraag willen studeren. Het is mijn droom om lerares te worden.” Bashira heeft nog meer dromen. “Ik wil heel graag terug naar Syrië, terug naar mijn school en weer met mijn nichtjes spelen.” Voorlopig zit dat er niet in. Daarom doen wij er alles aan Bashira en al die andere kinderen in het vluchtelingenkamp weer perspectief te geven.