Zes hulporganisaties roepen op: 'Save their souls'

In een gezamenlijk pamflet dat ze 3 september jl. presenteerden, roepen zes hulporganisaties, waaronder Save the Children, de Nederlander op na te denken over de vraag: "Wat kunt u zelf doen voor de vluchtelingen?' De organisaties zien dat het publieke sentiment over vluchtelingen kantelt en dat mensen hulp willen bieden.​

De volledige tekst van het pamflet:

'Manifest 'Save their souls'
We vinden allemaal dat kleine meisjes niet horen rond te drijven in de Middellandse Zee. En dat kleine jongetjes niet horen aan te spoelen op een Turks strand. We vinden allemaal dat 'Europa' meer moet doen om het vluchtelingenprobleem aan te pakken. En velen in Nederland vinden dat het debat over vluchtelingen en migranten in ons land teveel is verhardt en dat dat niet zo zou moeten zijn. We vinden heel veel.

De tijd is voorbij om alleen maar dingen te vinden. Om op te roepen tot solidariteit. Om te blijven praten over hoeveel vluchtelingen we nu wel of niet opnemen. Lang was 'de oorlog' veilig ver weg in landen waar duistere mannen elkaar en, oh ja, ook anderen, het leven zuur maakten. Nu staan de slachtoffers op de stoep. Daar kunnen we veel van vinden. Maar ze staan er.

We begrijpen gevoelens van onzekerheid, maar geloven niet in verhardende discussies die gedomineerd worden door kleine groepen voor wie angst de raadgever is. Wij zien een Nederland dat de hand uitsteekt naar de kwetsbare medemens. Een arm om de schouder, een steun in de rug. Wij zien een Nederland waar het onvertaalbare woord 'gezelligheid' zich uit in gastvrijheid, betrokkenheid en warmte. Een IJsland 2.0.

Dit is niet de zoveelste oproep aan politici of de zoveelste roep om solidariteit. De betrokkenheid en menselijkheid die we overal in Nederland zien groeien, moet natuurlijk samenhangen met een eerlijk en integraal systeem van opvang, beoordeling van asielverzoeken en integratie. Dat recht doet aan het recht van mensen op een veilig en menswaardig bestaan. Daar, hier en onderweg.

Maar dit is op de eerste plaats een uiting van trots, van respect voor al diegenen die in ons land klaarstaan voor een ander in nood. Uit menselijkheid. Clubs als de onze en vele tientallen particuliere initiatieven doen zoveel als we kunnen om hulp te verlenen, daar en hier, en om de belangen en rechten van vluchtelingen te verdedigen.

Laten we die hulp, die steun, verdubbelen. Vertienvoudigen. Dit is niet een oproep om geld over te maken, hoe hard dat ook nodig is voor de hulp aan vluchtelingen, wereldwijd. Dit is een vertrouwen dat wij met elkaar in staat zijn iedereen die geweld ontvlucht een warm en veilig heenkomen te bieden. Daar of hier. Niemand heeft hét antwoord op dit probleem. Het gaat erom wat jij zelf kunt doen. Met je buurman, school, vrienden. Werk aan het onderwerp in je gemeente of je politieke partij. Doe iets, hoe klein ook, denk met ons mee, laat het ons weten.

Bij de Americahal in Apeldoorn stond van de week een meisje, met een zelf geverfd schilderijtje. Bedoeld voor één van de vluchtelingen die daarin de noodopvang komen. Zij staat symbool voor waar ons land voor staat. De handen uit de mouwen voor een menselijk gebaar. Volg haar voorbeeld en steun kwetsbare mensen naar eigen kunnen.

Arjan Hehenkamp (Artsen zonder Grenzen), Gijs de Vries (Nederlandse Rode Kruis), Tineke Ceelen (Stichting Vluchteling), Dorine Manson (Vluchtelingenwerk Nederland), Eduard Nazarski (Amnesty International Nederland), Pim Kraan (Save the Children).