Een droom die uitkwam

Ik ben Merel van den Enden en ik ben in februari naar Mozambique gereisd. Daar heb ik met fotograaf Chris Bode voor Save the Children de dromen van kinderen gefotografeerd. Daar ben ik nog steeds ontzettend dankbaar voor.

Wat heb je allemaal gedaan?
Het was een heftige en intensieve reis. We hebben onze week daar echt optimaal benut. We hebben klinieken bezocht, zijn rondgeleid in communities, hebben met kinderen kunnen kletsen op scholen en vervolgens zijn we de diepte in gedoken en hebben samen met de lokale bevolking (droom)foto's gemaakt.
 
Welke staat je het meest bij?
Samen met Mariam (11) heb ik een keukentje geïmproviseerd om haar 'droomfoto' te maken. Ze heeft ooit een beroemde Mozambikaan op televisie gezien bij een kookprogramma en wil sindsdien ook kokkin worden. Er was vrijwel geen eten in huis, dat schetst nog maar eens de magere situatie waarin ze leven. Bij de buren werd een handje rijst gehaald, er werden wat aardappelbladeren geplukt en een mango van de grond geraapt om de droom aan te kleden. De halve wijk liep uit om te kijken wat deze rare witte mevrouw aan het bekokstoven was samen met Mariam.

Wat deed dat met jou?
Tijdens onze bezoeken aan projecten werd ik bijgeschoold over acute en chronische ondervoeding. Ik heb met mijn eigen ogen de veel te dunne armpjes en dikke eiwitbuikjes gezien. Ik rook het zweet en de uitwerpselen. Maar ik denk ook nog met veel plezier terug aan de lachende kinderen.
 
Wat vind je leuk aan de droomfoto’s?
De nare situatie waarin kinderen leven fotograferen is een manier om dit vast te leggen en naar buiten te brengen. Maar door de dromen van kinderen te fotograferen, kun je met een positieve blik naar de toekomst kijken. Het voelde goed om met twee totaal verschillende mensen van totaal verschillende werelddelen iets te creëren wat kan bijdragen aan (wederzijds) begrip.