Al haar hele leven is Aurélie Hsiao (44) begaan met mensen die ondervertegenwoordigd zijn in de maatschappij. Inclusie en diversiteit lopen als een rode draad door haar leven. “Anderen helpen en ‘empoweren’ vind ik – net als mijn steun aan Save the Children – heel vanzelfsprekend.”
Multicultureel, zo kun je Aurélie Hsiao het beste omschrijven. Ze groeide op in Frankrijk, met een Franse moeder en Taiwanese vader. Taiwan was ook een tijdje haar thuis. Maar de laatste vijftien jaar woont ze in Amsterdam, samen met haar Indonesische man en twee kinderen. Aurélie werkt als associate director en senior architect bij een internationaal architectenbureau in de stad. Ook is ze een veelgevraagd spreker over inclusief leiderschap, diversiteit en het belang van vertegenwoordiging. “Ik woon hier met heel veel plezier. In Nederland groeien onze kinderen onbezorgd op. Het onderwijs en de gezondheidszorg zijn goed, ze kunnen buiten spelen en er zijn volop kansen om iets van het leven te maken. Kansen die kinderen op heel veel plekken ter wereld niet krijgen.”
Broertje met beperking
Aurélie groeide op met een broertje die lichamelijk en verstandelijk beperkt is. “Van jongs af aan weet ik hoe het is om te vechten voor iemands geluk, waardigheid en basisrechten. Mijn ouders maakten zich daar, voor mijn broertje, heel hard voor. Het was en is onze gezamenlijke missie om ervoor te zorgen dat hij niks te kort komt en een gelukkig leven heeft. We komen nog steeds veel uitdagingen tegen en strijden voor zijn welzijn en geluk. Maar hij heeft ons gezin gesterkt met een groot gevoel van veerkracht, empathie en moed. Deze situatie heeft mij als kind wel gevormd om anderen te helpen. Zeker groepen die niet goed voor zichzelf kunnen opkomen en geen stem in de samenleving hebben. Daar maak ik me graag hard voor.”
Meisje in Jakarta
Ook het lot van kinderen grijpt Aurélie aan en daarom steunt ze Save the Children al flink wat jaren. “Al sinds ik mijn eigen geld verdien, geef ik aan allerlei goede doelen. Maar die steun werd een veel bewustere keuze, na onze reis naar Indonesië een paar jaar geleden. Ik weet nog goed dat we in Jakarta op een druk kruispunt voor een stoplicht stonden. Daar stond een klein meisje helemaal alleen tussen de auto’s te bedelen. Ze was amper 5 jaar en net zo oud als onze zoon toen. Dezelfde kleine handjes, hetzelfde warrige haar, alleen geboren in een andere omgeving. Die blik in haar ogen; het liet me niet meer los. Ik voelde daar zo de oneerlijkheid in de wereld.”
Belangrijke drijfveer
Sinds het moederschap is Aurélie zich meer gaan verdiepen in internationale hulporganisaties die overal ter wereld kinderen helpen. “Vanaf dat moment steun ik Save the Children nóg bewuster. Dat voelt heel natuurlijk. Ieder kind heeft het recht op een goede kindertijd met tenminste genoeg eten, toegang tot onderwijs, een veilig thuis. Mooi hoe zij als organisatie zich inzetten voor ieder kind; ongeacht hun geslacht, huidskleur, afkomst, geloof of cultuur. Ook voor hen is inclusie – net als voor mij – een ontzettend belangrijke drijfveer. Daar kan ik me helemaal in vinden.”
