Hieronder volgt een verklaring van Save the Children International CEO Inger Ashing aan de VN-Veiligheidsraad op woensdag 27 augustus.
De hongersnood in Gaza is hier. Een gecreëerde hongersnood. Een voorspelde hongersnood. Een door de mens veroorzaakte hongersnood. Terwijl wij hier spreken, worden kinderen in Gaza systematisch uitgehongerd tot de dood erop volgt. Dit is een opzettelijk beleid. Dit is uithongering als oorlogsmethode in zijn meest pure vorm.
De klinieken van Save the Children in Gaza worden overspoeld door nood; elke bank vol met ondervoede kinderen en hun moeders. Toch is het nu bijna stil in onze klinieken. Kinderen hebben niet eens meer de kracht om te praten of te huilen van pijn.
Ze liggen daar uitgemergeld, letterlijk wegkwijnend. Hun kleine lichamen worden overweldigd door honger en ziekte. De medische en gespecialiseerde voedingsmiddelen die zij nodig hebben zijn vrijwel op. Zonder deze middelen zullen ondervoede kinderen sterven.
Een paar kilometer verderop staat een zee van voorraden klaar. Duizenden vrachtwagens met levensreddende goederen. Allemaal geblokkeerd. De Israëlische regering zou deze hongersnood vanavond nog kunnen beëindigen als zij zou besluiten haar opzettelijke obstructie te stoppen en humanitaire hulpverleners hun werk te laten doen. In plaats daarvan zijn er berichten over escalaties in Israëlisch militair optreden in Gaza-Stad, meer aanvallen op ziekenhuizen, meer doden.
In onze kindvriendelijke ruimten tekenen kinderen wat wij ‘wenswolken’ noemen, zodat ze zich een betere toekomst kunnen voorstellen. In Gaza wensten kinderen vroeger naar school te kunnen gaan, vrede te hebben, of hun vriend weer te zien. Sinds de totale belegering in maart horen wij steeds vaker dat kinderen wensen om eten, om brood. De afgelopen weken horen wij steeds meer kinderen zeggen dat ze wensen dood te zijn.
Een kind schreef: ‘Ik wou dat ik in de hemel was, bij mijn moeder. In de hemel is liefde, is eten en water.’
Kinderen worden gedood in Gaza – door bommen, kogels en nu door uithongering – een hele generatie dreigt te verdwijnen. Elke besluitvormer in elke hoofdstad ter wereld – iedereen in deze zaal – heeft een wettelijke en morele plicht om in te grijpen om deze wreedheden te stoppen.
Hongersnood betekent dat er geen breekpunten meer zijn en geen alarmbellen meer klinken. Het is het rampscenario.
We hebben jullie luid en duidelijk gewaarschuwd dat dit eraan kwam – het is al twee jaar doelbewust opgebouwd.
Hongersnood is een technische term – vastgesteld door een onafhankelijk, wereldwijd erkend orgaan, het IPC. Als er niet genoeg voedsel is, raken kinderen acuut ondervoed, en sterven ze. Langzaam en pijnlijk. Door het gewicht van een kind ten opzichte van de lengte te meten, en de bovenarm om de hoeveelheid vet en spier te beoordelen, kunnen we in real-time objectief meten hoe ze langzaam wegzakken in de gruwel van verhongering. Het leven van minstens 132.000 kinderen onder de vijf jaar in Gaza loopt nu gevaar door acute ondervoeding. Dit aantal is sinds mei 2025 verdubbeld. Alle andere indicatoren bevestigen de beoordeling van het IPC.
In de eerste twee weken van augustus was ruim de helft van de zwangere vrouwen en nieuwe moeders die in Save the Children-klinieken werden onderzocht ondervoed – zeven keer hoger dan voor de belegering in maart begon.
We zijn intussen door de supplementen heen die moeten voorkomen dat zwangere vrouwen en nieuwe moeders ondervoed raken. Dit is het voorspelbare resultaat van een beleid van langdurige belegering van voedsel, medicijnen en brandstof.
Deze maand hebben meer dan 100 hulporganisaties opgeroepen om te stoppen met het gebruiken van hulp als wapen in Gaza. Deze NGO’s werken al tientallen jaren in de bezette Palestijnse gebieden en zijn betrouwbaar en ervaren. Israëlische autoriteiten hebben verzoeken van tientallen NGO’s om levensreddende goederen naar Gaza te brengen afgewezen en gekoppeld aan nieuwe registratie-eisen. Deze eisen dwingen onpartijdige humanitaire actoren tot acties die onwettig, onveilig en in strijd met humanitaire principes zijn. Het gevolg is nog meer obstructie van vrije, principiële humanitaire toegang.
Kinderen in Gaza hebben geen zogenaamde creatieve oplossingen nodig. Geen luchtdroppingen die nauwelijks hulp leveren en soms burgers doden. Ook geen onmenselijke, gemilitariseerde distributiesystemen waar honderden burgers zijn gedood terwijl ze voedsel probeerden te krijgen, waardoor overlevenden moeten kiezen tussen verminking en vernedering bij het sprokkelen van kruimels of toekijken hoe hun dierbaren wegkwijnen. Gezinnen noemen deze distributiepunten steeds vaker “de kaken van de dood”.
Kinderen in Gaza hebben in plaats daarvan lidstaten nodig die actie ondernemen. Het eindeloze geweld, de wrede en illegale belegering, de blokkade van het door de VN geleide humanitaire systeem, het massaal doden van hulpverleners, het verbod op UNRWA en de obstructie en dreiging met deregistratie van NGO’s veroorzaken de humanitaire ramp die op zijn beurt hongersnood veroorzaakt.
Onafhankelijke instanties met het mandaat om te bepalen of er wreedheden en oorlogsmisdaden plaatsvinden, hebben dat bevestigd. Daarnaast worden er volgens de jaarlijkse rapporten van de Secretaris-Generaal op ongekende schaal ernstige schendingen tegen kinderen gepleegd in de bezette Palestijnse gebieden. Het overgrote deel is tegen Palestijnse kinderen, maar er zijn ook schendingen tegen Israëlische kinderen, waaronder kinderen die gegijzeld zijn. Elk kind heeft recht op overleven, veiligheid en een toekomst. Elke schending is er één te veel.
Het geweld op de Westelijke Jordaanoever neemt alarmerend toe. Kinderen worden geconfronteerd met huisvernietigingen, ontheemding, intimidatie en pesterijen door Israëlische troepen en kolonisten, ook op weg naar en tijdens school. De mentale tol op hun nog ontwikkelende brein is verwoestend. Save the Children is vooral verontrust over de detentie van Palestijnse kinderen in het Israëlische militaire detentiesysteem, een langdurige kinderrechtencrisis.
Geen enkel kind zou ooit met een militaire rechtbank in aanraking mogen komen, maar Palestijnse kinderen zijn de enigen ter wereld die systematisch worden vervolgd in militaire rechtbanken. Deze rechtbanken voldoen niet aan internationale normen voor jeugdstrafrecht. Het is een misbruikend, onmenselijk systeem waarin kinderen stelselmatig melding maken van fysieke, emotionele en seksuele mishandeling, vernedering en uithongering. Kinderen die in dit systeem worden vastgehouden, moeten onmiddellijk worden vrijgelaten om verdere schade te voorkomen en hen te beschermen tegen praktijken die kunnen neerkomen op marteling. De militaire detentie van Palestijnse kinderen moet eindigen. Er moet verantwoording komen voor alle misdaden tegen kinderen, burgers en gijzelaars.
Kinderen in Gaza hebben dringend het volgende nodig: een onmiddellijk en definitief staakt-het-vuren, en de vrijlating van alle kinderen die van hun vrijheid zijn beroofd, inclusief gijzelaars en kinderen in militaire detentie. De Israëlische regering moet de belegering opheffen en hulp doorlaten. De enige manier om dit te bereiken is via ongehinderde VN-coördinatie. Lidstaten moeten handelen. Steun verantwoordingsmechanismen, stop wapenleveringen, weiger financiering van gemilitariseerde hulpschema’s. Riskeer geen medeplichtigheid aan wreedheden.
Ik wil afsluiten met een korte uitleg wat ondervoeding en uithongering voor een kind betekenen. Na één dag zonder voedsel veranderen kinderen – ze verliezen energie, concentratie en raken van streek. Na enkele dagen zonder voeding begint het lichaam af te takelen. Het gaat zijn eigen vetreserves verbruiken om te overleven. Ze verliezen hun eetlust en kunnen zich niet meer concentreren.
Na twee weken versnelt het proces en takelen hun kleine lichamen snel af. Hart, lever en nieren verzwakken, infecties grijpen gemakkelijk om zich heen doordat het immuunsysteem instort. Ze worden vatbaar voor diarree, longontsteking, sepsis. Op dat moment is al het vet verdwenen en begint het lichaam zichzelf letterlijk op te eten, langzaam en pijnlijk, inclusief spieren en vitale organen.
Buiken zwellen op en de huid wordt kwetsbaar. Na drie weken bereikt het uithongeren zijn catastrofale eindfase. Kinderen krijgen oogletsels en worden blind, hun haar valt uit, organen vallen uit. Ze kunnen niet meer bewegen, praten of huilen en ademen hun laatste adem uit. Kinderen die wél dringend voeding en medische hulp krijgen, groeien vaak op met een groeiachterstand. Een achtergebleven kind heeft waarschijnlijk een verminderde cognitieve ontwikkeling, een zwakker immuunsysteem en meer risico op chronische ziekten.
Baby’s van ondervoede moeders blijven vaak zelf ook kleiner. Veel gevolgen van hongersnood zijn onomkeerbaar. De dood en het verlies, de fysieke en mentale schade zullen een leven lang, zelfs generaties, doorwerken. In de woorden van een voedingsverpleegkundige uit onze nu stille klinieken: ‘Honger staat geschreven op de lichamen van onze kinderen, een constante herinnering dat overleven in Gaza zelf onzeker is geworden.’
Al bijna twee jaar faalt de internationale gemeenschap om Palestijnse kinderen te beschermen. Tot jullie besluiten om te handelen, is dit het lot dat jullie een generatie kinderen in Gaza garanderen. Niets doen is een keuze. Twijfel is medeplichtigheid.
Kinderen zijn aan hun breekpunt gekomen. Waar ligt dat van jullie?
