Regiocoördinator en trainer TeamUp Marlou Huissen liep de afgelopen weken mee bij TeamUp-sessies op een noodopvanglocatie. In Nederland leven zo'n 750 kinderen in onveilige noodopvanglocaties. Deze plekken waren nooit bedoeld om lang te blijven, maar toch wonen sommige kinderen er al jaren. Uit urgentie schrijft Marlou een brief aan onderwijsprofessionals in het nieuwkomersonderwijs.
"De locatie noem ik bewust niet. Enerzijds, omdat er door zoveel mensen zo hard is gewerkt. Anderzijds, omdat ik denk dat het op veel locaties zo loopt. Al met al is het voor mij een hele ervaring geweest. Daarom wil ik en vind ik dat ik dit met jullie moet delen.
Tijdens Team-Up sessies wordt spelenderwijs gewerkt aan het psychosociale welzijn van kinderen. In het begin moesten de kinderen er even aan wennen. 'Wat gaan we doen? Wie zijn jullie? Wat mag wel en wat mag niet?' Het was mooi om te zien dat er op een gegeven moment een basis was opgebouwd, waar de kinderen duidelijkheid hadden, even kind konden zijn en samen met andere konden spelen. Ook zoals ik dat op scholen zie ontstaan bij TeamUp.
Helaas was dit een noodopvang. We wisten dat deze tijdelijk zou zijn en iedereen naar een andere, nog onbekende plek zou gaan. Wat ik hier heb gezien en ervaren gaat me aan het hart."
Geen school, geen speelplekken
"School stopte voor deze kinderen al twee weken voor de geplande einddatum en de locatie zal nog tenminste vier weken langer open zijn. Tot die tijd kunnen ze niet naar school. Ook het speeltuintje en het speelveldje op de noodopvanglocatie waren niet meer toegankelijk, doordat er hekken zijn neergezet om het terrein kleiner te maken.
Er is veel onrust, omdat er elke dag mensen naar een andere locatie gaan. Dit wordt vaak maar kort van tevoren aangekondigd. Dat zorgt voor veel onzekerheid.
De kinderen wisten zich tijdens deze TeamUp-sessie niet meer te "gedragen": ze waren ruig tegen elkaar, schopten en sloegen, maakten ruzie, luisterden niet, liepen van hot naar her, huilden, zochten knuffels bij ons, maar duwden en sloegen ons ook.
Deze kinderen komen straks misschien wel bij jullie op school. Waar en wanneer is nog niet bekend.
Wat ik jullie wil meegeven
"Als je deze kinderen in je klas krijgt, weet waar dit gedrag vandaan komt. Weet dat deze kinderen al langer zonder school zitten, zonder vermaak op een steeds kleiner wordend terrein, waar ze veel vriendjes hebben gemaakt en ook weer afscheid van hebben moeten nemen.
Probeer ze niet meteen als 'vervelend' of 'onhandelbaar' te bestempelen, ook al kan het soms zo aanvoelen. Geef ze een kans om te kunnen landen, om te kunnen ontladen en weer de draad op te pakken. Voor deze kinderen is het minder belangrijk dat ze kunnen lezen en rekenen, maar dat ze hun emoties kunnen reguleren en vertrouwen terugkrijgen.
Kinderen beschikken over enorm veel veerkracht. Jullie kunnen deze kinderen hierin steunen. Jullie maken het verschil voor deze kinderen. Voor kinderen die op deze locatie verbleven, en voor alle andere kinderen."
Herken je dit en ben je benieuwd naar hoe wij met het gedrag van kinderen met een vluchtachtergrond omgaan tijdens TeamUp? Neem dan contact op met [email protected]. Ik denk graag met je mee.
OPROEP: Afgelopen week heeft Save the Children gemeentes opgeroepen om kinderen in noodopvanglocaties zo snel mogelijk een veilige en kindvriendelijke plek te bieden. Ruimtes zonder ramen, beperkte toegang tot zorg en onderwijs, onvoldoende privacy, slecht eten, uitzichtloosheid, risico op geweld en misbruik, en zelfs verdrinkingsgevaar door de ligging: kinderen horen niet thuis in gevaarlijke noodopvanglocaties. Lees meer:
- Nederlands Dagblad | Save the Children: kinderen in noodopvang in onveilige situatie
- ANP | Save the Children: kinderen in noodopvang in onveilige situatie
- EenVandaag | Problemen op asielboot Rotterdam houden aan, ook steeds meer kinderen in zorgelijke omstandigheden: 'Lopen blijvende schade op'
