Willem en Mandy namen een goed doel op in hun testament. Een gesprek over nalaten.
De dag dat Willem en Mandy uit IJmuiden opa en oma werden - inmiddels 16 jaar geleden - vergeten ze nooit meer. "Zo'n bijzonder en gelukzalig moment," aldus het stel. "Al zette het ons ook flink aan het denken."
Op hun negentiende worden Willem en Mandy ouders van Ruben. Willem: "Niet gepland hoor. We trouwden een dag na mijn vwo-eindexamen en vier maanden later werd ik vader. Best een heftige tijd met ups en downs. We kregen nog een dochter, Marloes, kochten een huis, hadden beiden een goede baan en een fijne vriendenkring. Toen we ook nog opa en oma werden, konden we ons geluk niet op."
"De geboorte van ons kleinkind was de start van onze eerste donatie aan Save the Children."
Geluk dat niet vanzelfsprekend is, beseffen ze beiden. "De geboorte van ons kleinkind was de start van onze eerste donatie aan Save the Children," vertelt Mandy. "Het idee dat Thomas - en later ook kleindochter Fiene - hier in een liefdevolle en veilige omgeving mag opgroeien, is zo waardevol. Hier is alles wat hun hartjes begeert, terwijl je weet dat dit voor veel kinderen in Nederland en in de wereld niet zo is. Zo'n goede start gunnen we ieder kind. Dus kozen we voor een organisatie die zich volop inzet voor alle kinderen, zodat ook zij kansen krijgen in hun leven."
Nadenken over wat je achterlaat
Toch bleef het niet bij een maandelijkse donatie. Inmiddels staat Save the Children ook in hun testament. Willem: "Na ons zestigste dachten we steeds vaker na over wat we straks achterlaten. Financieel hebben we alles op de rit: net als onze kinderen. Dus vormde zich de gedachte dat we deels met ons geld nóg meer kunnen doen voor kwetsbare kinderen. Het is onze manier om te investeren in hun toekomst. Een soort van naastenliefde waar we honderd procent achterstaan."
Mandy: "Dat alles officieel geregeld is geeft rust. Inmiddels weten we maar al te goed dat het leven niet vanzelfsprekend is. Ruim twee jaar geleden kreeg ik zelf een hartstilstand. Het was kantje bord. Dat we vorig jaar samen met al onze vrienden en familie ons 45-jarig huwelijk vierden is me dan ook heel dierbaar. Cadeaus hoefden we niet. Er stond een mooi versierde box voor donaties aan Save the Children. Wij dragen hun werk een enorm warm hart toe."