Hieronder volgt een verklaring van Save the Children International CEO Inger Ashing aan de VN-Veiligheidsraad op woensdag 27 augustus.

Dit jaar is het precies tien jaar geleden dat Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Viktória de Bourbon de Parme zich als beschermvrouwe verbond aan Save the Children.

Kinderen op de Nederlandse Cariben groeien vaak op in stressvolle omstandigheden. Het leven is er duur en veel ouders hebben meerdere banen nodig om rond te komen. Bovendien is er jaarlijks het risico op natuurgeweld, zoals orkaan Irma die in 2017 grote schade aanrichtte op Sint-Maarten. Deze dreiging zorgt voor voortdurende stress bij de kinderen die er wonen.

Caya Reinders is al enige tijd werkzaam voor Save the Children als sport- en spelbegeleider in verschillende asielzoekerscentra en noodopvanglocaties in Nederland. Met het programma TeamUp organiseert zij activiteiten voor kinderen die gevlucht zijn. Elke activiteit heeft een thema en een doel. Spelenderwijs leren de kinderen omgaan met emoties, zoals boosheid, angst en verdriet.

In februari reisde ik namens Save the Children, als programmamanager humanitaire hulp, af naar Zuid-Soedan. Mijn bezoek stond in het teken van twee projecten: de Zuid-Soedan Joint Response van de Dutch Relief Alliance, gefinancierd door het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken, en het EU/DRA Nexus-project, dat wordt ondersteund door de Europese Unie. Deze projecten werken nauw samen om een breed scala aan hulp te bieden – van acute noodhulp tot structurele ondersteuning gericht op zelfredzaamheid en vredesopbouw.

Waterfilters, een radio op batterijen en tenminste voor drie dagen eten en drinken in huis. Liefst ook een fluitje, survivaldekens en contant geld bij de hand. Volgens NAVO-baas Rutte zijn we dan een stuk weerbaarder geworden. Maar dat klopt volgens mij niet helemaal. Het probleem is dat Nederland al lang geleden verleerd is wat het belang van het collectieve is. En dat leidt nu tot problemen.

We zijn trots om te delen dat de noodhulpdienst van Save the Children als eerste niet-gouvernementele organisatie is goedgekeurd door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Onze specialistenteams mogen nu wereldwijd worden ingezet om moeders en pasgeborenen te helpen in crisissituaties.

Generaal Eisenhouwer vond het anno 1944 allemaal maar lastig dat het lot van de burgerbevolking in bevrijde gebieden zijn verantwoordelijkheid was. Het hield hem tegen in zijn opmars dat ziekenhuizen, die vol lagen met slachtoffers – ook veel burgers – door militair personeel operationeel gehouden moesten worden. Hetzelfde gold voor weeshuizen, verpleeginrichtingen en opvangplekken voor ontheemden. Hij kwam met de gedachte dat militaire en niet-gouvernementele organisaties samen zouden moeten werken, opdat militairen zich op hun kerntaak zouden kunnen richten.

Deze week stonden we bij de Hofvijver in Den Haag. Met stapels dozen vol essentiële hulp zoals babykits, voedselpakketten en schoolspullen lieten we zien wat er op het spel staat. Want wereldwijd wordt levensreddende hulp wegbezuinigd, en de gevolgen zijn verwoestend.

Gerard Claveaux groeide op in Zaltbommel, in een warm gezin met vijf broers en een zus. Hij leidde een bescheiden leven, vol dankbaarheid en tevredenheid. Hoewel zijn gezondheid hem parten speelde en hij nooit een eigen gezin stichtte, stond hij altijd klaar voor anderen, tot het einde toe.