Hossam al Madhoen is theatermaker en kinderbeschermer. Hij werkt voor een van onze partners, een organisatie die zich inzet voor duurzame ontwikkeling, sociale rechtvaardigheid en economische participatie. Hossam gelooft in het humanitair recht, of geloofde daarin. Maar dat vertrouwen is diep geschonden. Hij schrijft ons:
Eén van de meest bijzondere prestaties van de mensheid de afgelopen eeuwen was het verwezenlijken van een systeem dat mensen beschermt; het systeem van mensenrechten en internationaal recht.
Dat was niet eenvoudig.
De mensheid, zeker Europa, heeft een hoge prijs betaald. Het verlies van meer dan 50 miljoen mensen in de Eerste en Tweede Wereldoorlog waren genoeg om de wereld wakker te schudden en bindende fundamenten te leggen, voor de bescherming van weerloze burgers en kinderen, ongeacht hun afkomst, gender, religie of kleur.
Gedurende mijn hele leven, als theatermaker en tijdens mijn werk als kinderbeschermer, heb ik gewerkt om mensenrechten te waarborgen. Mijn enige dochter heeft rechten gestudeerd en is gespecialiseerd in mensenrechten. Daar ben ik trots op.
Ik geloof in mensenrechten.
Ik zal mij inzetten voor mensenrechten, altijd en overal. Mensenrechten die voor iedereen gelden, mensenrechten die niet discrimineren tegen afkomst, een taal, kleur, religie of gender.
Maar was dit allemaal een leugen?
Een instrument ten behoeve van bepaalde landen of individuen?
Wat is er aan de hand?
Waarom storten al deze normen in Gaza ineen?
Wat er vandaag in Gaza gebeurt, is een ineenstorting.
Een oorverdovende ineenstorting, die over de hele wereld te horen en te zien is.
Simpel gezegd, wat er in Gaza gebeurt, is de ineenstorting van de mensheid.
En als we de mensheid in Gaza laten instorten, zal dit overal gebeuren.
Alleen een dwaas zou geloven dat degenen die zwijgen – of het nu in Europa, Amerika, Canada, Azië, Australië, Japan of waar dan ook is – veilig zijn.
Als we de mensheid op één plek laten instorten, zal ze onvermijdelijk instorten in onze eigen voor- en achtertuinen.
We zijn allemaal verantwoordelijk.
Schande over elke stem die zich in de stilte verschuilt.
