De wereld van:
Drie kindverhalen van Maiten (18), Ratana (13) en Deb (14)

Maiten woont op een van de eilanden van Vanuatu, in de Stille Oceaan. “Veel mensen noemen ons eiland de ‘slapende leeuw’, vanwege de uitgedoofde vulkaan. Ik hou van het eiland.” Maar Maiten heeft ook gezien hoe hui-zen en gewassen zijn weggevaagd door steeds intensere cyclonen. Dit leidde tot ernstige voedseltekorten. “We aten hele kleine beetjes. Soms ging ik met honger naar bed.” Ook moest hij stoppen met school, omdat zijn ouders het schoolgeld niet meer konden betalen.

Save the Children zette een kwekerij op, zodat er ook na een natuurramp voldoende voedsel beschikbaar is. Maiten volgde er een training. “Ik leerde de grond voor te bereiden en gewassen zoals kool, choy sum en paprika te planten. Ik was verdrietig omdat ik van school moest, maar zo kreeg ik nieuwe kansen”, vertelt hij. Ook vormt hij samen met twintig andere jongeren Dausake Youth, een groep die zich inzet voor positieve verandering. “Ons eerste project was een afvalinzamelsysteem. We klom-men in palmen om van de bladeren manden te vlechten. Gezinnen gebruiken die nu om afval te verzamelen en te scheiden. Save the Children gaf ons gereedschap en werkshirts. We recyclen afval en gebruiken het keuken-afval als compost voor de kwekerij.”

Maitens vader, ‘Fierce Fred’, is de leadzanger van een bekende stringband in Vanuatu. Zelf speelt Maiten bongo. Hij gebruikt zijn talent om via liedjes belangrijke thema’s te delen, zoals klimaatverandering. “Muziek is belangrijk en verandert de sfeer. Met de kweke-rij, Dausake Youth én muziek wil ik mijn bijdrage hier leveren. Ik wil graag dat mensen glimlachen, gezond leven en gelukkig zijn.”

Het Tonlé Sapmeer in Cambodja is het grootste zoetwatermeer van Zuidoost-Azië en het thuis van meer dan een miljoen mensen. Ratana is een van hen: zij woont in een klein drijvend huis in een gemeenschap aan de oostkant van het meer. Haar ouders, Hiang en Youra, verdienen hun inkomen met vissen. Het water is echter vervuild en er drijft veel afval op.

Ratana gaat elke dag met haar roeiboot naar school. “Dat duurt een uur. Onderweg pik ik vrienden op. Zo doen alle kinderen dat. Daarom mag je pas naar deze school als je kunt zwemmen.” Op school volgde ze milieulessen die Save the Children hielp introduceren. Daar leerde ze over klimaatverandering, ontbossing, afval en het beschermen van de omgeving. Per boot gaan Ratana en haar klasgenoten het meer op om afval te verzamelen.

Ook leerden de kinderen met plastic flessen en oude visnetten zogenoemde ‘biobars’ te bouwen. “Een bio-bar is een afvalverzamelingssysteem dat drijvend afval tegenhoudt. Het vangt bijvoorbeeld plastic zakken,flessen en blikjes op, zodat we die ergens anders kun-nen weggooien of recyclen.”

Samen met haar vrienden brengt Ratana de gemeenschap in beweging. Zo deed ze mee aan een campagne om informatie over het milieu te verspreiden. “Vanaf een boot informeerden we de mensen met een luidspreker en spandoeken. Ik ben er erg trots op dat we dit samen doen om het milieu schoner te maken. Veel mensen volgden ons voorbeeld. De vervuiling is echt verminderd.” En ze is niet van plan te stoppen. “Dit werk stopt pas wanneer mensen stoppen met afval weggooien en er geen afval meer is – wanneer alles is opgeruimd.”

In een eenvoudig huisje met een golfplaten dak, in het landelijke gebied Barishal, woont Deb met zijn ouders, opa, oma en jongere broer. Deb vindt school heel leuk en weet ook hoe belangrijk het is. “Door goed je best te doen, kun je veel kennis opdoen en dingen beter begrijpen. Als iemand met school moet stoppen omdat er geen geld is, vind ik dat heel verdrietig. Later wil ik leraar worden, zodat niemand onderwijs hoeft te missen.”

Debs vader, Biplob, heeft een kleine kwekerij en verkoopt de oogst in een marktkraam. Deb helpt hem bijvoorbeeld met het bemesten van de planten. Biplob is blij dat Deb naar school kan, maar er waren te weinig leermiddelen. “Ik ben heel blij dat Save the Children daarvoor zorgt.” Via het sponsorprogramma van Save the Children zijn er veel dingen verbeterd, vertelt Debs lerares Sabitri. “De leerlingen kregen boeken, pennen en schriften. Daarnaast kwam er meer aandacht voor de gezondheid van leerlingen. Zo zijn er oogonderzoeken uitgevoerd en waren er brillen beschikbaar. Wij als leraren zijn getraind om onze leerlingen meer te leren over hygiëne en gezondheid. Er zijn nu ook handwasvoorzieningen, menstruatieproducten voor meisjes en afvalbakken.” Deb vult aan: “We kregen ook uitleg over de uitdagingen die bij onze leeftijd horen en over de schadelijke gevolgen van kindhuwelijken. Ook leerden we over gelijke rechten voor jongens en meisjes.”

Onlangs is Deb op de foto gegaan voor zijn sponsor-vriendin. “Zo kan zij meer over mij te weten komen. Ik heb veel brieven van haar ontvangen en ik heb haar ook geschreven. Daardoor begrijpen we elkaar beter. En ik doe nu beter mijn best op mijn handschrift!”