Aanpak armoede per gemeente verschillend

Het maakt uit waar in Nederland je woont als je te maken hebt met armoede onder kinderen.

Dit blijkt uit onderzoek dat Save the Children samen met Defence for Children uitvoerde. De vergoedingen voor kinderen uit een armoedemilieu verschillen sterk per gemeente. Soms zijn die verschillen zelfs groter dan 500 euro per vergoeding. Ook de lage-inkomensgrens stelt iedere gemeente anders vast. Dit zorgt voor kansongelijkheid en voor een nog kwetsbaardere positie van kinderen in armoede.

Postcode bepaalt kansen
Voor het rapport 'Kansen voor kinderen: een postcodetombola?' analyseerden Save the Children en Defence for Children de armoede-aanpak per gemeente. Daaruit blijkt onder meer dat gemeenten – die soms dicht bij elkaar liggen – erg van elkaar verschillen. Zo bedraagt een laptopsubsidie in Edam-Volendam bijvoorbeeld 160 euro, terwijl dit ongeveer acht kilometer verderop in Purmerend 625 euro bedraagt.
 
Pak oorzaak aan
De aanpak van armoede is volgens de onderzoekers te vaak gericht op het compenseren van de gevolgen van armoede. Kinderen kunnen bijvoorbeeld gratis sporten en schoolspullen aanschaffen, maar de oorzaak van de problematiek wordt niet aangepakt. Die structurele aanpak is hard nodig, want in Nederland groeien volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek 292.000 kinderen op in armoede. Het aantal kinderen dat opgroeit (in langdurige) armoede daalt de afgelopen jaren nauwelijks. Deze kinderen worden dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van geldgebrek.

Kinderen centraal
Wij pleiten ervoor om de focus op het (gezins)inkomen los te laten en vooral te kijken naar wat kinderen nodig hebben. Ook zouden de Rijksoverheid en gemeenten beter moeten samenwerken. De behoeften van kinderen zijn in de kern universeel. Een uniform aanbod van voorzieningen, waar alle kinderen volgens het VN-Kinderrechtenverdrag recht op hebben, zou dan ook passender zijn in een tijd waarin de allerarmsten al jaren in dezelfde uitzichtloze positie verkeren. Tegelijkertijd moet er iets veranderen aan 'het systeem' dat voor álle burgers te ingewikkeld lijkt om nog van effectieve steun vanuit de Rijksoverheid te kunnen spreken.