“Ik zie die glimlach, elke sessie weer”

Chantal tennist, basketbalt en speelt al ruim drie jaar fanatiek iedere week met gevluchte kinderen op een azc én zit daarbij in een rolstoel. Een belemmering? Nee hoor volgens Chantal: “Ik zeg altijd, ik kan alles meedoen, behalve voetballen. Kinderen zien die rolstoel niet, dat maakt dat ik het zo mooi vindt om met deze doelgroep te werken.”

Sporten vanuit een rolstoel
Chantal heeft een achtergrond als gymdocent en een loopbaan als WMO-consulent en wijkcoach. Op 27-jarige leeftijd is zij door een val in een rolstoel terecht, waardoor ze werd afgekeurd voor haar werk. Sindsdien is zij ook aan een rolstoel gebonden. Dit weerhoudt Chantal er niet van om zich op andere manieren in te zetten, waaronder TeamUp. In het AZC in Arnhem zet zij zich al ruim drie jaar in als vrijwilliger voor gevluchte kinderen die elke vrijdag meedoen aan de spel- en bewegingsactiviteiten van TeamUp. 

“Het stukje sport- en spel en de psychosociale thema’s die daaraan verbonden zijn, maakt dat TeamUp perfect aansluit bij mijn achtergrond. En dit spreekt mij zo aan. Ik geloof echt in deze combinatie, omdat ik dit bij mijzelf ook ervaar. Zodra ik niet lekker in mijn vel zit dan helpt sporten en bewegen.”

De rolstoel belemmert Chantal niet. In haar persoonlijke leven sport ze ook veel, waaronder rolstoeltennissen. Dat TeamUp voor een groot deel om sport- en spel draait, is dan ook geen probleem. 
 
TeamUp brengt een glimlach én zelfvertrouwen
Chantal ziet dat TeamUp echt een toegevoegde waarde is. “Door middel van sport en spel kun je de kinderen even alle ellende doen vergeten en die glimlach op hun gezichtjes toveren. En ik zie deze glimlach, elke TeamUp sessie weer.”
 
Ook ziet ze tijdens TeamUp kinderen echt een groei doormaken: “Ik kan mij nog een meisje herinneren die in het begin heel moeilijk meeging en echt bijna in mij kroop van verlegenheid. Door haar toch iedere keer mee te nemen in de groep ging ze steeds zelfstandiger functioneren. Je zag dat ze zich na een tijd steeds veiliger voelde en loskwam van mij als persoon. Door haar rollen binnen TeamUp toe te wijzen, groeide hierdoor haar zelfvertrouwen. Dat is wat je wil. Je ziet dat de spellen bij TeamUp daar een bijdrage aan leveren.” 
 
Een signalerende functie
Tijdens TeamUp hebben vrijwilligers ook een signalerende functie. Chantal zegt over de signalerende functie: “Dit hoeft niet altijd een negatief signaal te zijn. We hadden een jongen binnen TeamUp die echt ontzettend goed kon voetballen. Hij had hier echt een enorm groot talent voor. Samen met een andere facilitator die ook uit de sportwereld komt hadden we allebei zoiets van; deze jongen moet echt door COA op een sportclub gezet worden, waar hij kan voetballen. We hebben dit gemeld bij het COA en ik hoop hem ooit terug te zien in de voetbalwereld. Hij had er zoveel plezier in en hij stak echt met kop en schouder boven iedereen uit.”
 
‘Hier doe ik het voor’ 
Op de vraag of TeamUp ook een persoonlijke bijdrage levert aan vrijwilligers antwoord Chantal heel resoluut: “Ik heb altijd zin om naar TeamUp te gaan! Doordat je met meerdere vrijwilligers bent, inspireer je elkaar. Daarnaast vind ik het opleidingsaanbod binnen TeamUp echt heel fijn, je kunt jezelf als vrijwilliger echt ontwikkelen. Vanuit het programma wordt heel goed geïnvesteerd in de kennis van de vrijwilligers.”  
 
Chantal heeft tijdens TeamUp al vele mooie momenten meegemaakt. Wat haar in de afgelopen drie jaar het meeste is bijgebleven? Chantal: “Dat is één bepaald moment geweest. Het was een warme zomerse dag en na de afsluiting van de TeamUp sessie zaten we in een kring met een stuk of 12 kinderen. De zon ging al een beetje zakken, we deden yoga en iedereen was relaxt en had echt een glimlach op z’n gezicht. Toen keek ik rond en dacht; ‘hier doe ik het voor’.”
 

>