De kinderen uit Rwanda - 20 jaar na de genocide

Twintig jaar na de genocide in Rwanda zocht Save the Children kinderen van toen opnieuw op. Hoe gaat het met ze? Hebben ze hun leven weer kunnen opbouwen? 

Save the Children maakte in de maanden na de oorlog in 1994 polaroidfoto’s van zo’n 8.000 kinderen die door het geweld hun ouders waren verloren of kwijt geraakt. Deze foto’s werden van dorp tot dorp verspreid, in de hoop dat familieleden de kinderen herkenden en de zorg op zich konden nemen. 

De oorlog, die 100 dagen duurde, verwoestte de gehele infrastructuur in het land en liet een enorm aantal weeskinderen achter: het hoogste percentage ooit in de wereld. 
Om de 20e ‘verjaardag’ van de genocide te markeren, heeft Save the Children opnieuw een aantal van deze kinderen – inmiddels volwassenen – opgezocht om te horen hoe het ze na de hereniging is vergaan. 
Gloriose, nu een student aan de universiteit, was nog maar vijf jaar oud toen haar ouders werden gedood in de genocide: “Toen deze foto werd gemaakt geloofde ik nog steeds dat alles goed zou komen en dat mijn ouders nog leefde. Ik roep de internationale gemeenschap en andere instanties op om kinderen die nu door een situatie heen gaan zoals ik heb meegemaakt te helpen. Ze zijn het slachtoffer van situaties die buiten hun macht liggen.” 

Save the Children redt kinderlevens, vecht voor hun rechten en helpt kinderen groeien. In Rwanda werken we nauw samen met de regering en andere belanghebbende partijen om kinderen een hoopvolle toekomst te kunnen geven. 

Twintig jaar na de genocide in Rwanda, waar we kinderen herenigden met familie, werkt Save the Children onder andere in Zuid-Soedan aan de hereniging van kinderen met familieleden. In Zuid-Soedan raken veel kinderen hun ouders kwijt als gevolg van het geweld. Vaders en moeders komen om het leven of ouders en kinderen raken elkaar kwijt in de chaos. Het systeem van polaroidfoto’s is vervangen door een online database waarin matches kunnen worden gemaakt tussen geregistreerde kinderen en familieleden.